ارباب عشق

 

 

 

ماه فرو ماند از جمال محمد(ص)

سرو نباشد به اعتدال محمد(ص)

قدر فلک را کمال و منزلتی نیست

در نظر قدر با کمال محمد(ص)

وعده دیدار هر کسی به قیامت

لیلهٔ الاسری شب وصال محمد(ص)

آدم و نوح و خلیل و موسی و عیسی

آمده مجموع در ظلال محمد(ص)

عرصه گیتی مجال همت او نیست

روز قیامت نگر مجال محمد(ص)

و آن همه پیرایه بسته جنت فردوس

بو که قبولش کند بلال محمد(ص)

هم چو زمین خواهد آسمان که بیفتد

تا بدهد بوسه بر نعال محمد(ص)

شمس و قمر در زمین حشر نتابد

نور نتابد مگر جمال محمد(ص)

شاید اگر آفتاب و ماه نتابد

پیش دو ابروی چون هلال محمد(ص)

چشم مرا تا به خواب دید جمالش

خواب نمی گیرد از خیال محمد(ص)

سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی

عشق محمد بس است و آل محمد(ص)

 

 

آه و واویلا، که چشمان پیمبر بسته شد

 

باب وحی و خانۀ زهرای اطهر بسته شد

 

دست فتنه، باز شد بازوی حیدر بسته شد

هم عزای مصطفی، هم غربت شیرخداست

 

 

.

نه تنها ماتم جان سوز پرچمدار توحید است

که هستى شد سیه پوش امام ممتحن امشب

گهى گریم ز داغ جانگداز حضرت خاتم

گهى نالم چو نى در سوگ فرزندش حسن امشب . . .

.

.

.

مدینه شد ز داغ مصطفى بیت الحزن امشب

فضاى عالم هستى بود غرق محن امشب

مکن اى آسمان روشن چراغ ماه را کز کین

چراغ لاله شد خاموش در صحن چمن امشب . . .